jak wynaleziono Żarówke

Standard

Szklana bańka wypełniona gazem szlachetnym pod niskim ciśnieniem (argonem lub azotem), zawierająca drucik żarowy. Płynący przez niego prąd rozgrzewa go i powoduje jego świecenie. Do jego budowy używa się wolframu ze względu na wysoką temperaturę topnienia tego pierwiastka. Gaz szlachetny zapobiega szybkiemu utlenianiu się metalu. Wynalazców żarówki jest wielu.

Pierwsze praktyczne wykorzystanie żarówki z włóknem z zwęglonego bambusa do reklamy zaproponował w 1854 roku Henry Goebel. Pierwsze użyteczne żarówki z żarnikiem węglowym zbudowali, niezależnie od siebie, J.W. Swan (1878) i T.A. Edison (1879). W noc sylwestrową tegoż roku Edison iluminował już Menlo Park przy użyciu 800 żarówek.

Około 1890 r. A.N. Łodygin zbudował żarówkę z żarnikiem metalowym, stosując do tego celu wolfram. W XX wieku zaczęto używać w żarówkach drucików z wolframu (1907) i wypełniać je rozrzedzonym gazem obojętnym (najpierw argonem, a następnie kryptonem). Nowoczesną żarówkę wypełnioną argonem z drucikiem wolframowym zwiniętym w skrętkę skonstruował w 1913 roku I. Langmuir. W 1959 Zubler i Mosby skonstruowali pierwszą żarówkę halogenową(z domieszką jodu).

Polecamy strone Londynek

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s